Over India: een kleurrijk land

India is een fascinerend land vol leven waar vrouwen gehuld zijn in de meest kleurrijke sari's, waar 'heilige' koeien rustig over straat slenteren, waar tuk-tuk bestuurders met de hand op de claxon rijden afgewisseld door de vele riksja's, waar de Maharadja's met hun onmetelijke rijkdom zorgen voor sprookjesachtige bouwwerken waarvan de Taj Mahal het pronkstuk is en waar er elke dag wel een festival wordt gehouden.

Maar achter deze kleurrijke sluiers gaat een tragische realiteit schuil. Talloze Indiërs leven in bittere armoede, zowel in de sloppenwijken als op het platteland. Velen zijn door het hindoeïstische kastenstelsel veroordeeld tot levenslange kansloosheid. Financiële middelen die bedoeld zijn voor scholing of gezondheidsverbetering worden vaak opgeslokt door andere problemen, zoals hongersnoden of de gevolgen van overbevolking.

India ligt op ongeveer 9 uur vliegen van Amsterdam. India ligt in Zuid-Azië en is met een bevolkingsaantal van 1.166.079.217 (2009)¹, na China, het land met de meeste inwoners ter wereld.
De hoofdstad is New Delhi, maar de grootste stad van het land is Mumbai.
Hindi is de officiële landtaal maar Engels is de voertaal vanwege het koloniale bewind dat Groot-Brittannië voerde tot 1947, toen India zelfstandig werd.

India kent meer dan 100 etnische bevolkingsgroepen, ieder met hun eigen taal en leefgewoonten. De Indiërs zijn een religieus volk, dat grotendeels bestaat uit hindoes (80%) en moslims (12%), de boeddhisten, christenen en sikhs vormen een minderheid.

India heeft altijd tot de armste landen ter wereld behoord. De laatste jaren gaat het economisch goed, maar slechts de kleine bovenlaag profiteert daarvan. In het binnenland is tot nu toe niets veranderd. Problemen waarmee het land kampt werken vooral door op het binnenland: de slechte infrastructuur, extreme klimaat omstandigheden zoals lange perioden van droogte afgewisseld met langdurig, intensieve regen en tenslotte de moeilijk te bestrijden corruptie in het land zelf.

Een groot probleem is het analfabetisme. Dit werkt als een vicieuze cirkel: geen scholing betekent geen werk, geen inkomen en daardoor een dagelijks leven dat alleen beheerst wordt door het voorzien in het eigen levensonderhoud en dat van hun familie. Ouders die analfabeet zijn zullen hun kinderen niet snel stimuleren om naar school te gaan, ze weten immers niet beter. In politiek opzicht betekent het dan analfabeten geen inzicht hebben in de belangen van het land waardoor zij achter de verkeerde politieke leiders aanlopen, leiders die meer hun eigen belang dan dat van het volk dienen.

¹ Bron: The World Factbook www.cia.gov (juli 2009)